Piksel En Boy Oranı Nedir?
Piksel En Boy Oranı (PAR), tek bir pikselin şeklini ifade eder. Kare pikseller 1.0 değerinde bir PAR'a sahiptir; ancak birçok video formatı, PAR değerinin 1'den büyük ya da küçük olduğu kare olmayan (anamorfik) pikseller kullanır. PAR, üç değeri birbirine bağlar: kaydedilmiş piksel genişliğinin kaydedilmiş piksel yüksekliğine bölünmesiyle elde edilen Depolama En Boy Oranı (SAR) ve görüntünün ekranda sahip olması gereken şekli tanımlayan Görüntü En Boy Oranı (DAR). Bu üçü arasındaki ilişki DAR = SAR × PAR şeklindedir ve bu denklem yeniden düzenlendiğinde PAR = DAR ÷ SAR elde edilir.
$$\text{PAR} = \frac{\text{DAR}}{\text{SAR}} = \frac{\dfrac{\text{DAR Width}}{\text{DAR Height}}}{\dfrac{\text{Stored Width}}{\text{Stored Height}}}$$
Bu Hesaplama Aracı Nasıl Kullanılır?
Kaydedilmiş kare boyutlarını piksel cinsinden girin (örneğin PAL DV için 720 × 576) ve hedeflenen görüntü en boy oranını belirtin (örneğin geniş ekran için 16 ve 9). Araç önce kaydedilmiş boyutlardan SAR değerini hesaplar, ardından girdiğiniz DAR değerini bu SAR'a bölerek piksel en boy oranını bulur.
Adım Adım Örnek
Standart çözünürlüklü PAL geniş ekranı ele alalım: kayıt çözünürlüğü 720 × 576, görüntüleme 16:9. \(\text{SAR} = 720 \div 576 = 1.25\). \(\text{DAR} = 16 \div 9 \approx 1.7778\). Buradan $$\text{PAR} = 1.7778 \div 1.25 = 1.4222$$ olur. Yani kaydedilmiş her piksel, yüksekliğinden yaklaşık 1.42 kat daha geniştir. İşte bu sayede 720×576'lık kare, oynatma sırasında 16:9 bir görüntüye dönüşecek şekilde yatay olarak genişler.
Sıkça Sorulan Sorular
PAR değerinin 1.0 olması ne anlama gelir? Pikseller tamamen karedir; bu nedenle SAR ile DAR birbirine eşittir ve yatay ya da dikey herhangi bir ölçeklendirmeye gerek kalmaz.
Bazı videolarda PAR neden 1'den büyük olur? Anamorfik formatlar, geniş içeriği daha dar bir piksel ızgarasında depolar; oynatıcı görüntüleme sırasında her pikseli yatay olarak gerer ve bu da 1'in üzerinde bir PAR değeri ortaya çıkarır.
Bu araç belirli bir bölgeye mi özeldir? Hayır — matematik evrenseldir. PAL ve NTSC örnekleri yalnızca yaygın kullanılan durumlardır; herhangi bir kayıt çözünürlüğü ve görüntü oranı bu hesaplamayla çalışır.
