Kaynakta ön ısıtma nedir?
Ön ısıtma, ana metalin kaynaktan önce belirli bir sıcaklığa kadar ısıtılmasıdır. Karbonlu ve düşük alaşımlı çeliklerde ısıdan etkilenen bölgenin (ITAB) soğuma hızını yavaşlatır, sert martensit oluşumunu engeller ve hidrojenin yapıdan uzaklaşmasına zaman tanır. Bu da hidrojenin neden olduğu soğuk çatlamaya karşı en önemli önlemdir. Bu hesaplayıcı üç girdiye göre minimum ön ısıtma sıcaklığı için mühendislik tahmini verir: IIW karbon eşdeğeri, birleşik levha kalınlığı ve kaynak metalindeki difüze hidrojen seviyesi. Sonuç genel bir kılavuzdur; kaynak yöntem şartnamenizin (WPS), standart gerekliliklerinin (AWS D1.1, EN 1011-2) veya yöntem kalifikasyonunun yerine geçmez.
Nasıl kullanılır?
Malzeme sertifikasındaki karbon eşdeğerini (IIW: C + Mn/6 + (Cr+Mo+V)/5 + (Ni+Cu)/15), birleşimdeki toplam kalınlığı mm cinsinden ve kullandığınız sarf malzemenin difüze hidrojen değerini ml/100 g olarak girin (düşük hidrojenli elektrotlarda yaklaşık 5, selülozik tiplerde 10 veya daha fazla). Sonuç, minimum ön ısıtma ve pasolar arası sıcaklığı °C ve °F olarak verir.
Formülün açıklaması
Kalınlık, etkin karbon eşdeğerini artırır; çünkü kalın levha daha hızlı soğur:
$$CE_T = CE_{IIW}\,(1 + 0.005\,t)$$
Temel ön ısıtma karekök yasasına uyar ve üzerine hidrojen düzeltmesi eklenir:
$$T_p = 350\sqrt{CE_T - 0.25} + 62\,H^{0.35} - 100$$
Burada \(t\) mm cinsinden kalınlık, \(H\) ise ml/100 g cinsinden difüze hidrojendir. \(CE_T \le 0.25\) ise temel terim sıfır olur ve sonuç hiçbir zaman negatif çıkmaz.
Çözümlü örnek
\(CE_{IIW} = 0.45\) olan, 25 mm kalınlığında bir çelik, 5 ml/100 g hidrojenle kaynak ediliyor:
$$CE_T = 0.45 \times (1 + 0.005 \times 25) = 0.50625$$
$$T_p = 350\sqrt{0.25625} + 62 \times 5^{0.35} - 100 \approx 177.2 + 8.9 = 186.1\,{}^{\circ}\text{C}$$
Bu da yaklaşık 366,9 °F eder.
Sık sorulan sorular
Bu hesaplayıcı standart tablolarının yerine geçer mi? Hayır. Ön eleme için kullanın ve sonucu her zaman geçerli standart veya kalifiye edilmiş bir yöntemle doğrulayın.
Ön ısıtmayı başka neler etkiler? Bağlantının rijitliği (tutulma durumu), ısı girdisi, ortam sıcaklığı ve nem de önemlidir. Rijitlik yükseldikçe veya ısı girdisi düştükçe daha fazla ön ısıtma gerekir.
Düşük hidrojen neden ön ısıtmayı azaltır? Kaynakta hidrojen ne kadar azsa ısıdan etkilenen bölgeye yayılacak hidrojen de o kadar azdır; bu yüzden çatlamayı önlemek için daha düşük bir sıcaklık yeterli olur.