MCP ile bağlan →

Hesaplamaya Girin

Formül

Reklam

Sonuç

Önerilen Nominal Politika Faizi
4%
hedef fed fonu / politika faizi
Enflasyon açığı (π − π*) 0%
Enflasyon açığı terimi (0,5 × açık) 0%
Çıktı açığı terimi (0,5 × açık) 0%

Taylor Kuralı Nedir?

Taylor Kuralı, ekonomist John B. Taylor tarafından 1993 yılında ortaya atılan bir para politikası yol haritasıdır. Bir merkez bankasının — örneğin ABD Merkez Bankası'nın (Federal Reserve) — kısa vadeli nominal faiz oranını ekonomik koşullara göre nasıl belirlemesi gerektiğini öngörür. Bu koşullar, özellikle gerçekleşen enflasyon ile hedef enflasyon arasındaki fark ve gerçekleşen üretim ile potansiyel üretim arasındaki farktır. Bu hesaplama aracı, her iki açığa da eşit şekilde 0,5 ağırlık veren klasik versiyonu uygular. Burada bir teorik model söz konusudur; resmi bir politika tavsiyesi değildir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) gibi yerel merkez bankaları da benzer mantıkla hareket eder ancak kendi politika çerçevelerine ve hedeflerine göre kararlar alır.

Dalgalanan enflasyon eğrisine tepki veren daha yumuşak bir politika faizi eğrisini karşılaştıran çizgi grafiği
Taylor Kuralı, enflasyon hedefin üzerine çıktığında faizlerin artırılmasını öngörür.

Bu Aracı Nasıl Kullanırsınız?

Dört değer girin: güncel enflasyon oranı (\(\pi\)), hedef enflasyon oranı (\(\pi^*\), genellikle %2), nötr veya denge reel faiz oranı (\(r^*\), çoğunlukla %2 civarında varsayılır) ve çıktı açığı — yani gerçekleşen GSYİH ile potansiyel GSYİH arasındaki yüzdesel fark. Araç, önerilen nominal politika faizini ve bunun enflasyon açığı ile çıktı açığı katkılarına ayrılmış dökümünü gösterir.

Formülün Açıklaması

Denklem şudur: $$i = r^* + \pi + 0{,}5\left(\pi - \pi^*\right) + 0{,}5 \times \text{çıktı açığı}$$ İlk iki terim uzun vadeli nominal faizi verir (nötr reel faiz artı enflasyon). Üçüncü terim, enflasyon hedefini aştığında faizi yukarı çeker; dördüncü terim ise ekonomi aşırı ısındığında (pozitif çıktı açığı) faizi yükseltir. Enflasyon hedefte olduğunda ve çıktı açığı sıfır olduğunda önerilen faiz basitçe \(r^* + \pi\)'ye eşit olur.

Reklam
Nötr faiz, enflasyon, enflasyon açığı ve çıktı açığını toplayarak politika faizini gösteren yığılmış sütunlar
Politika faizi; nötr faiz, enflasyon ve ağırlıklı enflasyon ile çıktı açıklarından oluşur.

Örnek Hesaplama

Diyelim ki enflasyon %4, hedef %2, nötr reel faiz %2 ve çıktı açığı %1 olsun. O hâlde $$i = 2 + 4 + 0{,}5(4 - 2) + 0{,}5(1) = 2 + 4 + 1 + 0{,}5 = 7{,}5\%$$ Kural, ekonomiyi soğutmak ve enflasyonu hedefe geri getirmek için belirgin biçimde daha yüksek bir politika faizi önerir.

Sıkça Sorulan Sorular

Neden 0,5 ağırlık kullanılıyor? Taylor'ın 1993'teki orijinal modeli hem enflasyon hem de çıktı açığı için 0,5 değerini kullanmıştı; bazı "dengeli yaklaşım" varyantları ise çıktı açığına 1,0 ağırlık verir.

Çıktı açığı nedir? Gerçekleşen GSYİH eksi potansiyel GSYİH'nin, potansiyel üretimin yüzdesi olarak ifade edilmiş hâlidir. Pozitif bir açık ekonominin aşırı ısındığı anlamına gelir.

Fed'in belirlediği gerçek faiz bu mudur? Hayır. Taylor Kuralı bir referans noktasıdır; gerçek dünyadaki politika kararları finansal istikrar, istihdam ve ileriye dönük yönlendirme (forward guidance) gibi unsurları da hesaba katar.

Son güncelleme: